บทที่ 15 โอมหลงกู เลียกู 15

“เอ็งหอมยิ่งนัก ข้าอยากใคร่เลียเอ็งเหลือทนแล้วแม่พลับพลึง”

กายสาวยังนอนหลับนิ่งเพราะเหน็ดเหนื่อยจากการนอนไม่หลับคืนก่อน ไม่รู้สึกตัวเลยสักน้อยยามขุนแรงจับขาถ่างออกแล้วแทรกลำตัวลงไปตรงกลาง

“แม่พลับพลึงช่างสวยนัก โหนกนิ่ม กลิ่นหอมจนน้ำลายสอ ข้าจักขอเลียร่องแม่พลับพลึงสักหน่อย อ่า แผล็บ ๆ”

ขุนเรื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ